Sonbahar

Karanlık bir sonbahar akşamı, Hüzünlü bir şarkı dökülüyor dudaklarımdan. Zaman her dakika seni gizliyor benden, Ve ben seni seyredebiliyorum küçük penceremden; Yelkovanın elinden tutmuş Geçmişime gömülüyorsun her dakika, Ve ben seni seyrediyorum küçük penceremden. Nereye baksam her haliyle o çıldırtan sonbahar Ne rüzgar,ne de sararmış yapraklar Ve ne de sen... Yoksun... Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında, Karanlık sözler fısıldıyorum kulağıma; Zamanım yok... Yelkovanın elinden tutmuş Geçmişime dökülüyorsun her dakika Zamanım yok, Gece bitmiyor... Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında Öyle yoruldum ki yelkovanın peşinde koşmaktan, Öyle yoruldum ki zamana meydan okumaktan, Ve öyle yoruldum ki şu dünyayı tanımaktan... Dedim ya; zamanım yok. Öyle bitmişim ki seni zamandan isterken Ve öyle bitmişim ki zamanımı geri isterken Gücüm yok... Nefesim son buluyor dudaklarıma yetişirken... Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında Ve bitip tükeniyorum son satırda... Yitirecek neyim var ki umutlarımdan başka; Hiç... Ve bitip tükeniyorum bu Sonbahar'da.