Tutsağı Olunmuş Unutulmuyor

Alışkanlık olmuş unutulumuyor Gözler gaflete dalmış uyanamıyor Gönül yanıyor, yürek kanıyor Bir başka acı bu,bir başka yara Güller yanıyor yürek kanıyor Bir başka hüzün bu, bir başka dert Paylaşmalar yetmiyor, hiç eksilmiyor Zamanlar unutmalara yetmiyor Yaşanmışlar var gerilerde hatırlanıyor Kolay değil ki aşk bu, hatırlanıyor Yeniden başlamalar çok zor geliyor Sebepsiz yeminlere baş vuruluyor Onlar bile kimseyi inandıramıyor Haykırmak istiyor, bağırmak istiyor Mutluluğu aklından bile geçiremiyor Gözleri dalmış bir hayale Sonsuzluğun rıhtımına yanaşıyor Hak edişlere isyan edip, edip Tekerrürü olmayan yollara giriyor Gözlerine bakıyor, son bir kez ağlıyor Yavaş yavaş, dem dem ölüyor Yalnızlığı yalnızlığına denk Sessizliği sessizliğine... Senden tek birşey bile istemiyor Dağlar misali sessiz sedasız bitiyor Belki duyarsın üzülürsün diye Tozunu bile sana bırakmıyor Öfke nefret arası bişey bu Alışkanlık olmuş bırakılmıyor Sevda mı, tutku mu, aşk mı? Tutsağı olunmuş unutulmuyor...