Cellat Tutsağı Bir Geceydi...

adımladığın sokakların kanamasıydı ellerimde depreşen ayağının dokunuşu sızlatıyordu oysa sen bilmiyordun ne çok merakına düşer yüreğim ne çok adın takılır ayazına gençliğimin cellat tutsağı bir geceydi o sessiz sedasız konuşmanın artığı bir yanda yanık bir yüz suretinde istanbul bir yanda gidişinin buz kesmişliği yorgun bir haykırış ağzımı dolduran yenilgi kisvesinde kahır bir uzak diyardı yıllar geçirdiğim tenha hep yabancı yüzler ardımda yabancı izler kuytularda susuşum aynalarda küsüşüm yokluğundan... talan olan her şehir benim şehir şehir talan olan benim savaş mağlubu düşlerde can çekişir gece gecenin kuytusunda can verir düşler boğulmuş bir şafak uzaktan el eder gün doğumu sancısında uykusuzluğum... zemheride yanışım ağulardan kanışım yokluğundan...