Bir Mahsuni Daha Gelmez

O bir kelek değil sulu kavundu, Doğru söze kıymet verdi savundu, Hamuru yoğurup özveriyle sundu, Bir Mahsuni daha gelmez dünyaya. Hiç değer vermedi dünya malına, Hep çıksa da çalı diken yoluna, Kavruldukça pişti kendi haline, Bir Mahsuni daha gelmez dünyaya. Dertlerini döktü sazın teline, Sırtladı yükünü vurdu beline, Bir set gibi durdu benlik seline, Bir Mahsuni daha gelmez dünyaya. Halk sesine kulak vererek dinledi, Onlarla birlikte ezilerek inledi, Tam hedeften bir ok olup mimledi, Bir Mahsuni daha gelmez dünyaya. Abbasım Mahsuni sana yanarım, Kurudu akmıyor akan pınarım, Devrildi gidiyor koca çınarım, Bir Mahsuni daha gelmez dünyaya.