Meçhul Güzel

Şu meçhul dünyada var olduğunu, Bana hatırlattı o meçhul güzel. Nice insanların kör olduğunu, Sormadan anlattı o meçhul güzel. Kader yazısında yokmuş hiç vicdan, Her şeye rağmen sen insansın insan! Avcılar elinde bir ahu ceylan, Süzülüp gidiyor o meçhul güzel. Bataklık içinde güle benziyor, Çölün ortasında sele benziyor, Konuşamıyan dile benziyor, Bakışı harika o meçhul güzel. Zar atmış hayata; Gelmiş şeş-ü beş, Ruhunda aselet var tam bir düseş. Mutsuzluk içinde doğan bir güneş, Mutluluğa özlem o meçhul güzel. Birden tökezlemiş koşarken son hız, Hayat çok kahpeymiş, ne yapsın bu kız! Karanlık gecede parlak bir yıldız, Uçuyor boşlukta o meçhul güzel. Öyle bir güzel ki tam cıvıl cıvıl, Hüzünlü gözleri hep ışıl ışıl, Bedbaht dünya onu etmiş bir haşıl, Kavrulup gidiyor o meçhul güzel.