Ölü Bir Kentte Yitirilmiş Bir Aşk...

Gecelerdir bu kentin özgürlüğü Yıkık sokak başlarında özgürlüğün ilk anı. Gözleri cehennem kızıllığıyla Akşamüstleri evler, Geceyi beklerim kapı gıcırtılarıyla yankılanırken bomboş caddeler. Ben, yitik bir aşkın peşinde bu şehrin kaldırımlarından yürürken, Issızlığını hesaba katmadan dar sokakların, yalnızlığımın acısını koynumda taşırım. Bir eskiciye sattım yüreğimi İçinde yitik bir aşkın küllenmemiş hatırasını da. Oysa hep sevecektim güneşin bu kenti ışığıyla sardığı zamanları Ki yüreğimi sevdim içinde yitmemiş bir aşkın ateşiyle. Hassas bir sevdaydı benim sevdam Yüreğimi avuçlarında tutarken, bu şehrin titrerdi elleri. Bense aşinaydım bu kentin kalabalık caddelerine Bilemezdim o kalabalığın beni yutacağını Zahirdim, hariçtim, meçhuldüm Bilemedim aşktan yoksun bu insan selinin beni boğacağını Tan yeri ağarırken Esiri olduğum aşkın, yokluğuna sarılacağımı bilemezdim. Şimdi ben her gecenin gündüzle kucaklaştığı o vakitte Taze acılara kucak açarım. Gecelerdir benim özgürlüğüm Yıkık sokak başlarında Özgürlüğün ilk anı Gözleri cehennem kızıllığıyla akşamüstleri evler Geceyi beklerim kapı gıcırtılarıyla yankılanırken bomboş caddeler...