Sincan'da Bir Sokağın Balkondan Görünüşü

Kendine bile açılmayan bahçenin kapısından Çocukluğumun yitik lale çalma girişimleri Korkuları görünüyor sokak adlı bu aynada Düşük ölçekli depremi andıran bir ihtiyar Son kez dokunuyor sanki gecenin saçlarına Yüz metre kadar ilerde nasırlı el öpülüyor Yeni evli olduğunu sandığım iki insanca Üç-beş omzun üzerinde beliriyor bir tabut Çiçek düşüyor saksıdan, yılan akıyor balkona Başka neler görünüyor, Sincan'da bir sokağın Gözlerine büyüteçle baktığım zaman Gözyaşı deseniyle süslenmiş bir mendilin Takıldığı netleşiyor sokağın yakasına Acelesi varmış gibi söz ettiğim ölünün Ulaştığını görüyorum bir camii avlusuna Yerde pankart yırtıkları, güz resminin üstünden Koşarak geçtiğini görüyorum gençlerin Birisi bana benziyor, lise sonda olmalı İzmaritli günlerimi, ilk içkimi andırıyor Çantasında şiir vardır, yüreğinde leylâ'sı Yürüyüşüm değişirdi aşık olduğum zamanlar Kimse beni tutamazdı dördüncü kat balkonunda Bütün sokak duyardı, yirmi beş yıl öncesi Sesim fena sayılmazdı elbet aşk şarkısında Annemin öldüğünü hiç kimse farketmemiş Saçı sarmaşık ablamın, sesi kuş çığlıkları Balkonumdan bakıyorum, kendi içine çıkıyor Parka teğet geçmiyor, sokak değil içkanama Şiirini yazmalıyım bana benziyor çünkü Akrabalar arasındaki müthiş yalnızlığıma Bol gelirken gündüze gecenin elbisesi Ankara'da başladım yeni bir gurbet faslına Ben gelince gitmiş herkes, çiğdemler, çiçeklerle Hiçbir şey görünmüyor, Sincan'da bir sokağa Ya bir perde çekilmiş ya da perde gözlerimde