Anne

A Abdulkadir Güllü
0 Altın Yaprak
Anne, duy beni Sen bir meleksin. Kıymet, paha biçilmez Büyüklüğüne Yüreğine Sözlerine… Derdin, bizim derdimiz Senin derdin yoktur. Sen bizim için ağlar Bizim için gülersin. Bizim için bin defa Öl deseler Ölür Yan deseler Yanarsın. Sen ne büyüksün Anne... Ben, sana bir şey vermedim. Ama sen Hayatını bana verdin. Beni karnında taşırken Başladım Zarar vermeye. İştahını kestim Yedirmedim, içirmedim Hatta Kaybettin birkaç dişini. Acımla kıvranırken Aksatmadın işini. Göz oldun Kulak oldun bana. Beni uyutmak için Uykusuz kaldın. Beni büyütmek için Nelere katlandın. Şimdi kocamanım Sayende. Okudum adam oldum Sözde. Seni yaşlandırdım. Çileme katlandırdım. Yetmezmiş gibi çektiklerin Derdine dertler kattım Anne... Ama sen, hiç aldırmadın. Bütün bunları yaşarken Farkına bile varmadın. Benim sıkıntılarım Sende sukun buldu. Ben daraldım Sen genişlettin. Ben sıkıldım Sen rahatlattın Anne... Niçin bu kadar iyisin? Mecbur musun katlanmaya Bitmeyen kaprisime Yalan-yanlış işime. Geç kalınca eve Uyutmadım seni. Bazen açık, bazen gizli Gelişimi gözledin. Görmeden kapanmadı Her akşam beni Gözlerin Anne... Sen neden bu kadar iyi Ve ben, neden bu kadar Aldırmazım? Aymazım. Çok gözyaşı döktün Benim yüzümden. Ama hiç şikayet etmedin Sana çektirdiğimden Anne... Bu nasıl duygu Allah’ım! Katlanmak bunca acıya. Hiç karşılık beklemeden Bitmeyen sevgi Bitmeyen sevmek Annelik Bu demek. Gitti annem şimdi Görmemek için Benim acımı Önden gitti. O yok şimdi. Ama, benim içim yanıyor. Hem benden çektikleri için Hem de Onu kaybettiğim için. Keşke şimdi dizinde yatıp Başımı okşatsaydım. Onun annelik kokusunu Bir daha Bir daha tatsaydım. Ama imkansız Şimdi. Anne Ne büyük acı Seni düşünmek Seni düşlemek. Şimdi çok geç biliyorum Ama, hiç olmazsa Rüyama gel Anne... Dayanamıyorum. Hasretliğin çekilmiyor Sen yoksan evde O ev dar geliyor. Dar geliyor Anne… Hiçbir şey kapatmıyor açığını Balın bile tadı yok Senin olmadığın evde Anne.... Ne olur! Helal et hakkını Geç te olsa, kıymetini anladım “Ana gibi yar olmaz” sözünün. Sen affedersin Evladını Affet Anne. İtiraf ediyorum. Yaşarken kıymetini Bilemedim Bilemedim anne…

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.