Beyhude Ömrüm
A Abdulkadir Karagöl
0
Altın Yaprak
Kalemim satılara ağladıkça,
şu beyaz yatak uyumaya yetermi.
Aklımın kendine sorduğu bilmece,
bilinmeyen içinde boğulmamak eldemi.
Kırağı gecelerin ,efsunlu akşamlarında,
her şiirde bulduğum yalnızlığımmış.
Göz yaşına hapsettiğim yüreğimde,
her sebeple yaşattığın aşkınmış.
Bir rüzgarki toz duman...
Kahverengi bulutlar üzerime üşüşür.
Ve bir umutla yaşayan yarınlarda.
Belki sonsuzu aydınlatır bir güneş.
Dolunay aydınlığı yüzleri aydınlatan,
bu kapkara gecelerin sonunda.
Sırtında bir hançer yarasıyla yaşayan,
umtlarımı tutsak ettiğim bir zaman.
Yıllanmış şarap gibi ömrümü
yaşadıkça tadını bulurum sandım.
Ve şimdi çaresizlik saçlarımın akı.
tan yerinde öksüz kalmakmış bu gidiş.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş