Fâni
A Abdulkadir Karagöl
0
Altın Yaprak
Ben bir satır bilmeceyim.
Ellerimde çizgi çizgi kaderim.
sırrına erince dünyanın, dualar umudum.
Zikrinde taşların sesini duydum.
Kalıntılarında seyre dalınca her devrin.
Ölüm bir name oldu ben sustum.
Korkuluk bedeninde yaşıyor gibi.
En özgür olduğum yerde en çok köle.
Yıldızları ellerimde tutyor gibi.
Bir okadar tozpembe hayellerle.
Sanmıştım ebedi bu ruh bende.
Bilmezdim fikirlerin bukadar çaresiz.
Hayellerin bukadar sahipsiz.
Bedenimin bukadar ölümlü olduğunu.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş