Düşüş

dilden yuvarlandıran devinim işgalçisi efil esen rüzgarın yüreğin sahrasında vahasına kavuşan bedevi gibi, elle tutulamayan öncesizliğin sonrasında kendini aşmanın. Kurtulma çabası var, ama neden; düşmanlık kaynağında farklılığın onca ödenen bedelden sonra orda kalan bir özsevgi paylaşılma umudunu ne yapmış ister mi yalnızlığı kendisine birliktelik ve ayrılık neyi anlatır istenmeyen öznellikler kaosunda ve umut katılaşmışsa bakışlarda zor yürümek geleceğe şimdiden gene düşürür dilinden özneyi sevda kokulu şiir yağmuru. bize soramadığı anın yıldızları yağıyordur durmaksızın.