Seni Yaşıyorum

Bir bahar günüydü Toprağa ilk tohumu serpiştiriyorduk Yeniden yeşermeye yüz tutsun diye hayat Umutlar boyversin diye topraktan Toprağı tırnak tırnak belliyorduk Ansızın Nisan yağmurları Kuşatmıştı yeryüzünü Bulutlar kararmış Gök çatlamış Sular taşmıştı bendinden Sırılsıklam olmuştuk Yazının düzünde. Nisan yağmurlarından İmece dört bir yana dağılırken Bir ceviz ağacının Duldasına sığınmıştık seninle Ve sen sırılsıklam Saçların darmadağındı Yağmur dostluğu başlamıştı yüreğimizde Kaçınılmazlığın dönemiydi Aşktan Yağmur taneleri süzülüp Dökülürken ıslak dudaklarından Gözlerinin derinliklerinde seni yaşıyordum İlk kez baş başa kalışımdı bir genç kızla Yağmur sen ve ben Birde ceviz ağacı vardı Üstümüze kanat geren Kuşlar bile terk etmişti Ceviz ağacını Yağmurun serinliğinde Titreşirken bedenim Seni yaşıyordum nisan yağmurlarında Ellerim ellerinde sırıl sıklam…..