Yarına Kaç Var

Ne zaman başımı kaldırsam yukarı Gözlerime güneşi emzirmek için Yağmur içerim ateşinden rüzgarın.. Kötü bir it ulur uzaklardan Çatlar ikiye bölünür gökyüzü Mavisine bulutlar düşer sevda sularımın Toprağıma kan.. Gözlerim süzülür ufka doğru Hafif bir serpinti içime akan Bilirmisin. Gökyüzüdür avuçlarımda ağlayan.. Sevdam nazlı bir gelin misali serin ve yumuşak Esrarlı kaynaktan yağan kar gibi Umut sıcacık nefesinde Soğuk namlunun Vurulur aydınlık düşünceler içinde Düşenlerin o gür sesi Belleğimde çarpışan Bilmem kaç arpa boyu yürüdük Aydınlığa giden yolda Kaç buğday tanesi içtik güneşi ne zaman uzatsam ellerimi Avuçlarımda güneşi tutmak için Hançeri boynumda bilenir celladın Kurşun sekmeden bulur hedefini İki kaşın orta yerinde. Hiç unutmam Tarihin derinliklerinden gelen o sesleri Mansuru Nesimiyi Börklüceyi Torlak kemali Bugün Bedrettin yürekliler Ölüme yatırmışlar sevdalı yürekleri. Acıyı tuz çürüttü zinciri öfke Ay donar dudaklarımda Gözlerime perçinlenir gökyüzü Bir avuç aydınlık Bir damla su berraklığı Gizlerimde saklı kalan Ne zaman kaldırsam ellerimi Aydınlık bir dünya adına Düşürür prangalar omuzdan koluma Vurulur saniyeler büyür gelir dakikalar Oturur yanı başıma işkencelerde Sorarsın kendi kendine yarına kaç var …. 2004 uluslar arası hacı Bek taş senliklerinde BİRİNCİLİK ÖDÜLÜ.