Yaşamın Penceresi
A Abdullah Oral
0
Altın Yaprak
Duyguların çarmıhında, gergin noktalarda
yeniden başlar yaratmaya kendimi imgeler
Önce maviye çalar rengi yakamozlarım
sonra sular öyküsünü başlar anlatmaya.
Boş çerçeveye asılı duran fotoğraf
Anlatırken kendini düşürür kırar
Oysa tablodan içeriye bakmaktı hayat
Bakışlarınla doldurmak zamanı
Kayıtsız zamanın ötesine durmak.
Son çırpınmalarında/Umudun öyküsü,
Vurmuş kendini patikasına dağların.
Bir ağıtla soluğu kesildi yalnızlığın
Ve az sonra soldurdu renkleri karayel
Dönüşecekken yaşamın suskunluğu umuda
kaynaşmışlığı nefesi üşüttü hasreti
hiçbir çığlık,
Çığır açmadı bir daha bu dağlarda
Ve elleri titrekti sevdanım
kimse bilmedi sormadı'da bu yol nereye gider?
Yaşamın penceresinde donakalmıştı gözler........
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş