Kof kabuk çok, öz bulunmaz Kor kül olmuş, köz bulunmaz Anlayış kıtlaştı gitti…
Ak nergis açtıran bayır al gül de açtırır Göz görmedik çiçekleri eylülde açtırır Dal dal eğildi secdeye salkımsöğüt bugün…
Sis göklerinde yükseliyor dağ dorukları Yüklendi asmalar buğulanmış korukları Güz yelleriyle yoldaş olur yaprak, ot, çiçek…
Koku, ses, renk, ışık örmüş yine gergin ağını Ak çiçekler taşırır bahçelerin bardağını Kuşların türküsü damlar derenin şarkısına…
Yaz çekti gitti, güz değişik bir bahar açar Yel kükredikçe dalga denizden tomar açar Çoktan solup sarardı bağın benzi durmadan…
Bütün acılarım gelip geçici Bütün umutların güneşi bende Ortadan ikiye böldük sevinci Bir eşi sendedir,bir eşi bende.…