Murassa Gazel

Yaz çekti gitti, güz değişik bir bahar açar Yel kükredikçe dalga denizden tomar açar Çoktan solup sarardı bağın benzi durmadan Artık solan benizleri kan yüklü nar açar Güz, puslu gözgüsünde silik yansıtır göğü Toprak, solan çiçeklere her gün mezar açar Salkım söğüt çömelmiş arar yerde bir yitik Yaprak sanıp boş avcunu dal dal çınar açar Hırçın yel, uslu dal kapışırlar yalınkılıç Rüstem bitirse bir savaş, İsfendiyar açar Güz her dönemde gündeme gelmiş bir öyküdür Dün Şişli gündem açtı, bu gün Üsküdar açar Antalya tınmaz, Eskişehir yadsımaz güzü Çivril kapatsa pencere, Sultanhisar açar Her telli çalgı tel tel açar sanmayın gönül Dün bir ud açtı gönlü, bugün bir gitar açar Her düş, giz ülkesinden açar bir demir kapı Şâir kapatsa bir kapı, bir bestekâr açar Dövdükçe tavlanan demir er geç kılıçlaşır Her kın filizlenip, Ali'den Zülfikar açar Görkemli şiirimin suyu bol güçlü kaynağı Her çağda, her dönemde coşan bir pınar açar