...Ge

Şâirim, kutsiyetin olsun gönlünde senin sır; Şâir olduğunu kimseye söyleme dostum, sakla. Anlamasınlar, nereden kaynaklandığını kudretinin, Latif varlıklar gibi gösterme sen, gerçek suretini. Her zaman, her yerde başka kılıklara bürün: Verme kimseye sır, onlarla sohbet ederken; Gül, kederli yüzle çıkma onların karşısına. Kenara çekil, söz açılırsa şâirler bâbınd; Sadece şâir arkadaşın bassın ayağını, mihrabına. Dalma bu hayata, bu başka dünya, başka hayat; Dünyanın boş işleri, şâire uzak, şâire yad. Kim olursan ol, orasına hiçbir sözüm yok, Yalnız şudur sana tavsiyem: Kaç kendi kendin olmaktan. Bil, yaraşmaz bu küçük maişet, bu duruş, Sonsuzluğa uçamaz, ne kadar beslense de kuş., Feyzi sonsuz şairlik tacı ebediyen senin olmaz; Küçülerek düşsen altın sesinin peşine. Büyüksün, baş eğme, bu âdi canlılar dünyasında; Pâdişâhsın, gerektiğinde baş eğsin dünsa sana. Doğrul, cevap verme, taş kalpliler kırarlarsa kalbini; Bütün işleri, bulandırmaktır zemzem çeşmesini.