Akbabalar

birikti acılar dirhem dirhem içimizde yüklendik elemleri yüreğimize hamalı olduk ebede... nefsimizde yoktur hır insanlara hınç kan emenlere bizdeki hışım üşüştü aç kurtlar akbabalar her dem olduğu gibi aynı sofrada halkın dişi tırnağı ediliyor talan gör emekçim gör bir kez daha hısım akrabası hünkârın ondandır bu vatan millet denen her vakit yalan ezen sömüren görünen görünmeyen zalim el zaman deli dumrul yutkunma dilini... ol hırkandan canından emmesin sülükler artık kanından yaşama zincirler içinde olmuşsa yüreğimiz hurşat heyhat yeter bu sürüp giden saltanat işlenen suç çekilmeyen ceza voltaya çıkan ikiyüz km hız yapan kolumuzu evladımızı kapan kendine tapan her istibdat trajik canavar yolsuzluk geçmez gayri telkinle sabırla, geçecek olan duy sela veriliyor ırgatım emekçim insanım aydınım kap gel kalemini kağıdını doğurandır gömecek olan kiri de pisliği de