Gezinti

A Abdurrahim Karakoç Abdurrahim Karakoç
0 Altın Yaprak
Yalnızlık... caddede, sokakta, evde Ben beni özlerim; gurbet bu derim. Mezarlıkta güler yaşlı bir dede Yaşarır gözlerim; gaflet bu derim. Sevgi gürül gürül içime akar Gönlüm dalgalanır ayağa kalkar Özüm dost kucaklar, gözüm dost bakar Bağlarım, çözerim; rahmet bu derim. Kendi yavrusunu yemez kurt soyu Gül açtı sayarım düğünü, toyu Derde denk olursa sabırın boyu Göğsüme dizerim; servet bu derim. Zulüm tez doyurur, adalet aç kor Yazık! . Arkasında intikam, öç kor Toprak beş-on kemik, bir tutam saç kor Düşünür gezerim; ibret bu derim. Susayan toprağı gökler emzirir Acıkan ağacı kökler emzirir Dost ilhamlar beni, yoklar emzirir Oturur yazarım; nimet bu derim. Beşinci Mevsim(sh.22)

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.