Ayışığında Kağıt Gemiler

Sabah Yalnızlığa bakan bir balkonumda bir çift güvercin sevişti dudak izin silinmiş bedenimde bir ürperti... Şimdi vişne bahçesinde sırtüstü uzanmıştır nisan, şiir ezberletir böceklere. Dağınık, ıslak ve soğumuş içine, bir gün ışığı edin. Sarkıtır renklerini gökkuşağı, çalkantılı iç denizine yüzünün acıya değen yerine. Tuhaf bir biçimde tutunduğum hayatın sayfa kenarlarını desenleyen ayışığı usulca gezindi ayva tüylerimde. Kağıt gemiler süzülürken uzak imgelere bir gül sığındı dikenine.