Hasan'a mektup(13)

Göz değdi köyümün güzellerine ELİF, yad ellere göçtü be Hasan. SEVGİ size ömür; dört kulaç önce, Ecel çorbasini içti be Hasan. ASALET, babasız çocuk doğurdu Nazlı HÜRRIYET'i haydutlar vurdu Viraneye döndü TÜRKHAN'ın yurdu Köyün tadı-tuzu kaçtı be Hasan. ADALET felç oldu, yürür değnekle NEŞE ne halt etsin soğan-ekmekle... GÖNÜL delirdi de yol beklemekle, İsyan bayrağını açtı be Hasan. SAADET'in adı HÜLYA'dır şimdi Her gün birimizi aldatır şimdi UMUT'lar rüyada, faldadır şimdi Unut, eski günler geçti be Hasan. FAZİLET'i gelin ettik gurbete Kimbilir... belki de gurbetten öte Yağlı SERVET garaz eder ÜLFET'e Ara yere nifak saçtı be Hasan. ZEYNEP bize küskün, İFFET sürgünde Rezalet, felaket yağar her günde... Yedi HASLET verem olur bir günde, ÜLKÜ kötü yolu seçti be Hasan. Burada ne düğün, ne BAYRAM kaldı... En güzel UMUT'lar dalda ham kaldı! Korku, hasret, isyan, keder-gam kaldı Binalar temelden uçtu be Hasan. Işte böyle... Malûm ola hâlimiz Naçar, böğrümüze düştü elimiz Güven duyduğumuz her güzelimiz Bizlere bir kefen biçti be Hasan. Vur Emri(sh.158)