Gül Bahar

Bu diyarın derdi ile cefası Yıktı seni biliyorum Gül Bahar Burda olmaz aşıkların sefası Gel diyorum, gelmiyorsun Gül Bahar Seven yürek, sevdiğini bilmezmi? Gönül gözün olanları görmezmi? Bunca acı, bunca keder yetmezmi? Kalk diyorum, kalmıyorsun Gül Bahar Yuva yıkmak sanki büyük meziyet Mazlumlara el kaldırmak acziyet Niçin, neden, sana bunca eziyet? Sor diyorum, sormuyorsun Gül Bahar Gözleri kör, kulak sağır duymuyor Baş eğmekle, el öpmekle olmuyor Yeter artık, bak yüreğin kanıyor Sar diyorum, sarmıyorsun Gül Bahar Fırtınası eksik olmaz kışların Kaymış gözler okunur bakışların Lokmalara karışıyor yaşların Sil diyorum, silmiyorsun Gül Bahar Hasretinden dayanamam ölürüm Sende beni seviyorsun bilirim İki yüzük ile sana gelirim Tak diyorum, takmıyorsun Gül Bahar Bilmem artık ne diyeyim ben sana Gönlümdeki közler aktı lisana Sen hem derman, hem şifasın bu cana Ol diyorum, olmuyorsun Gül Bahar Ta gönülden gelen aşkın çağrısı Açık sana yüreğimin kapısı Gir oraya aşkın rahmet deryası Dal diyorum, dalmıyorsun Gül Bahar Konya 22.06.2012