İnsan Bu!

İnsan bu!, mayası atık bir su Kibri dağlardan yüksek Hem eşrefi mahlükat, hemde ''belhum edeldir'' İki vasıf var onda Hem melek hem şeytani Bir bedende toplanmış İnsan ortada yani İki ağaç dikilmiş Tüba ile zakkumdur Bakımı bize kalmış Sonuçları malümdur Gıdaları çok farklı Biri Kur-an kaynaklı Öbür ağacın ise Şer nefis saltanatı Köklerini salacak Vücudu kaplayacak Ya Cennet ni-metini Yada narda yakacak İns ve Cinni yarattı, kendine kulluk için Mukaddes kitabıyla, vermiş hayata biçim Ruhlar alemindeyse, bizden kesin söz aldı İki yol var önünde, sana kalmıştır seçim Birinin son durağı, Cennetine varacak Salih amelleriğle, ebedi kazanacak Fıskı fücur içinde, gidilen ikinci yol Cehennem son durağı, nedametle yanacak Kısa bir ömür için, değermi bunca azap Nereden bozulduysan, oradan tadilat yap Taaa gönülden koparak, tevbeye elini aç Deki affına geldik, bizleri affet YA RAB Çok seviyor kulunu, şerlerde rızası yok Salih kullarınaysa, lütuf ve keremi çok İnansın, inanmasın, rızkına kefil olan Rezzak'a inanmayan, insandan ahmağı yok