Mayası

Hâk emriyle katre saf suya indi Balçıkla yoğruldu, oldu öz mayan. Mayanın içine ar, haya sindi Kullara verildi, oldu söz ayan. Yaratıldı insan kılındı nazar Nakşedildi beden ten azar azar Azalara bir bir nefisler sızar Dehlizde, gark olur nefsine uyan. Aşiret çoğaldı, kavimler doldu Tevrat, Zebur, İncil, Kur'an var oldu Kullar çıkarına türlü yol buldu Bu yolda, haramla çok oldu doyan. Dil, Din, Irk, Mezhepler, renkler buluştu Paşa devlet kurdu sınıf oluştu. Sultan Süleyman ki dünya dolaştı Ona da kalmadı, uykudan uyan. Siyasetçi oldu ağacın kurdu Hortumuyla özü, somurdu durdu Kimi talan etti milleti, yurdu Mazlumun sırtına binendir soyan. Kalmadı örf adet, edep nam saldı Aç kurtlar çoğaldı topluma daldı Fuhuş ödül aldı, ibnelik kaldı Şerefli yaşamak zor, biraz dayan. Avam kamarası lortlar elinde Halkın emekleri mafya telinde Kur'an'ın sözleri fetbaz dilinde Mürekkep ummanı Hâk ise boyan. İnsanlardan şeytan nesli türüyor Kendini bilmez it ile ürüyor Anneye, babaya kıyıp vuruyor Kalmadı zamanda atayı sayan. Ahlak bitmiş, namus toprakta kayıp Gençliğin çirkefi sayılmaz ayıp Terbiyesizliği marifet sayıp Caddede, sokakta sevişir bayan. Arş'ı ile Kürş'ü düze indiren Yeraltına yedi katmer bindiren Mağriple, Maşrığı göze sindiren Hakikat ilmidir, değil boş rüyan. Hâk'tan geldik, yine Hâkka döneriz Toprak ile doğduk, suyla söneriz Gaflet, kibir, kini, nefsi yeneriz. Duymayana desin, Mansur'dan duyan