El conjuro (Valdelomar)

A Abraham Valdelomar
0 Altın Yaprak
El barco va a manera, sobre el mar inestable, de un cansado titán que buscara su lecho y el viento entre las jarcias silba agudo, a despecho de la hélice que gira veloz e inexorable. Como un gran corazón, crepita; mas advierte la mirada radiante del fanal, que, avizora, le indica la acechanza marina, y con la prora en blanca espuma frágil, al cruzarla, convierte. Va sin temor, confiado, seguro en su destino; la hélice da el impulso, el timón, el camino y atraviesa la negra sombra inerte, ligero. Y el conjuro del mar ruge a su paso. ¡Pero hay rocas y hay tormentas, y ha de llegar un día!... Y toda tu armadura ¡oh vano! será mía...

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.