ذات مساء

إ إبراهيم ناجي
0 Altın Yaprak
وانتحينا معا مكاناً قصياً نتهادى الحديث أخذاً وردّا سألتني مللتنا أم تبدلتَ سوانا هوىً عنيفاً ووجدا قلت هيهات! كم لعينيكِ عندي من جميلٍ كم بات يهدى ويسدى انا ما عشت أدفع الدين شوقا وحنينا إلى حماكِ وسهدا وقصيداً مجلجلاً كل بيتٍ خلفَه ألفُ عاصفٍ ليس يهدا ذاك عهدي لكن قلبك لم يقض ديونَ الهوى ولم يرعَ عهدا والوعودُ التي وعدتِ فؤادي لا أراني أعيش حتى تؤدَّى

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.