رباعی شمارهٔ ۱۶۵
ا ابوسعید ابوالخیر
0
Altın Yaprak
دل گرچه درین بادیه بسیار شتافت
یک موی ندانست و بسی موی شکافت
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
آخر به کمال ذره ای راه نیافت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş