رباعی شمارهٔ ۲۷۷
ا ابوسعید ابوالخیر
0
Altın Yaprak
زآن ناله که در بستر غم دوشم بود
غمهای جهان جمله فراموشم بود
یاران همه درد من شنیدند ولی
یاری که در او کرد اثر گوشم بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş