رباعی شمارهٔ ۳۴۸
ا ابوسعید ابوالخیر
0
Altın Yaprak
من بودم دوش و آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب را چه گنه قصه ما بود دراز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş