رباعی شمارهٔ ۳۷۷
ا ابوسعید ابوالخیر
0
Altın Yaprak
شوخی که به دیده بود دایم جایش
رفت از نظرم سرو قد رعنایش
گشت از پی او قطره زنان مردم چشم
چندان که ز اشک آبله شد بر پایش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş