رباعی شمارهٔ ۳۷۹
ا ابوسعید ابوالخیر
0
Altın Yaprak
پیوسته مرا ز خالق جسم و عرض
حقا که همین بود و همینست غرض
کان جسم لطیف را به خلوتگه ناز
فارغ بینم همیشه ز آسیب مرض
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş