رباعی شمارهٔ ۳۸۷
ا ابوسعید ابوالخیر
0
Altın Yaprak
دامان غنای عشق پاک آمد پاک
زآلودگی نیاز با مشتی خاک
چون جلوه گر و نظارگی جمله خود اوست
گر ما و تو در میان نباشیم چه باک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş