Periler kıskanırdı güzelliğini Selviler eğilirdi karşında Güller solar açmazdı Güneş mahcup olur batardı sıcaklığında…
Bir çocuktum acının aşıyla büyümüş Kaderin hoyrat kollarında hep savrulmuş Ne gam yemiş ne de söz söylemiş yorulmuş Umut beslemiş zorluğu göğüslemiş bir çocuk…
Akşam olur şehrin ışıkları yanar Meltem eser ismini fısıldar Yakamozlar resmini denize çizer Hayalin bırakmaz yine tutsak eder…
Gözlerin çok şeye gebe bugün Bakışında eridiğim gözler değil bugün İçimi kemiren suskunluğun Ellerin çok soğuk bugün…
Ellerim cebimde dolaşıyordum o gün Hava ayaz bilirsin Ankara'yı hala aynı Gezdiğimiz sokaklar ışıltılı caddeler Oturduğumuz o park o ağaç…
Özlem ayrılıkla doğar Özlem aşkla yetişirmiş Gündüz seninle var Gündüz seninle güzelmiş…
Sabahı olmayan bir gecedeyim Işıklar loş, etraf boş, bedenim sarhoş Karşımda kapkara bir deniz ben gibi Poyrazın o soğuk nefesi içimi titretirken bir düş gibi…