Bir Sevda Masalıydı

Saat on iki olmuştu gecenin yarısıydı Ayın on dördü olmuştu şubatın ortasıydı İçim heyecanla dolmuştu gelen onun mesajıydı Ve güzel sözleri aşkımızın başlangıcıydı... O an seni seviyorum demişti İçimi nasıl da kıpır kıpır etmişti Mutluluktan gözlerimden yaşlar gelmişti Heyecandan gözlerime uyku girmemişti O geceden sonra bu çılgın uğruna neler yapmaya razıydı Senin o tatlı gülüşlerin gönlümün baharı yazıydı Ama bütün bu güzellikler yalandı sanki bir rüyaydı Uyandığımda herşey yine eskisi gibiydi Sanki yaşananlar bir masaldı Ama bu masaldan geriye kırık bir kalp ve yaşlı gözler kaldı Her masal ve her rüya gibi Bunun da bir sonu olmalıydı Ama böyle bir son değil Herşey tadında kalmalıydı Ya da hiç yaşanmamalıydı...