Kim Haklıydı Adam Mı/kadın Mı

adam; intihara meyilli düşüncelerim var mendil arasında gizli / bilinmedik gözyaşımı sen yapıp sakladığım hatta isyanlarım tırnak yedirtircesine yüreğimde biriken hınçlarım var haykırmak için ölesiye kadın; adresi sen olan düşlerim var sandığımda aşk yapıp sakladığım hayallerim var bize ait öyle ki isyan ettirir delice dağarcığımda biriken imkânsızlıklar sana ulaşmak için biz olmak için var olmak için belki de adam; hey yar bu zulüm nedendir seven kalbime oysa sevdamı ısmarladım birkaç ümit önce gelirsin belki bir umut bir sıcaklık veririsin katlanırken hayatın acımasızlığına diye kadın; ah yar! bana hiç yer yok muydu şu kısacık ömründe döküyorsun kelimeleri önüme ama ulaşmıyor hayallerimi ısmarladım sana yetmedi ben gözlerine değemedim, sana yetişemedim adam; (güya) seninle katlanırken sensizliğe ömrümün her safhasındayken cümlelerim sana aşina umman oldu sensizlik boğuldu açıklarda boğazımda düğümlendin gel diyemediğim de oysa hasrettim sımsıcak gülümsemene kadın; ey kalbe haramım, adamım, insanım, akla ziyanım bir mendil hazırla şimdi bana, bir de seni ver yürek arası gözyaşlarıma vaveyla dökerim denizler aşırı vakit var mı / vakit dar mı yaşayacaklarımıza adam; ağlayan bendim başı önde ağladığım biz gözler imkânsızlıktaydı yandım alevler arasında oysa sevdikten sonra bendim ağlayan düştüğümde dağıldım paramparça avare şafakları bekledi kirpiklerim üşüdüm güz misali sevdanda kadın; kıyan sendin acımasızca kalbim önünde, sevdamız yangın yeri acı benim şuramdaydı şimdi başucumda aşkı çiğneyen de sendin senin olduktan sonra kalp yarası oldum kanadım gündoğumlarını beklerken gözlerim hiç bitmedim, bitirmedim bizi oysa adam; ah yar! bana ne kaldı sanıyorsun ki senden sonra sadece düşman geceler ah bir de sana nöbette gözler yanmışım buruk bir sevdanın hatırına anlamsızım yokluğunda yapayalnızım unutulduğum sokaklarda dolaşırken ayaklarım birbirine kapanmıştır kapılar biz mi biz hala imkânsız sevdalarda