Kırgınlığım Var

Bir geceden sabaha haykırırken uykumu Rüzgarın azameti titretirken ruhumu Açacaktım gözlerimi Kapanırken yüreğimde sayfalar Anlayacaktım Dün'ü unutmuşluğumu… Sevdalar (ı)dumura uğratacaktım acımasızca Karalar tavan yapacaktı duygularımda Yanacaktım üç kuruşluk figüranlığıma Ah'ü figan ederek Bizi unutan sokakların İzleri silinmişliğinin Yanık asfalt kokularında… Aslında sen yoktun(!) ben hiç olmadım Yaşamıştık itilmişliğimizi umarsızca İnce bir pamuk ipliğine bağlıydı Kıldan ince kılıçtan keskin sözlerimizi Savurduk en hassas duygularımıza Bir akşam vaktinde hiç acımadan… Adamışlığım vardı benliğimi DOSTLUK ADINA Adamlığım vardı ayaklar altına alınmazdan önce Artık esemesi kalmayan. Oysa atmıştım ,biriktirmiştim bütün duygularımı Pandora'mda Yalnızlığım vardı kendimce yaşadığım Seni bulmazdan önce… Duyulmaz , bilinmez , sitemlerim vardı Adresi belli dostun Çığlığımı duymayan Ulaşılmaz karargahına. Anlayamamışlığım vardı Şaşkın bakışlarımın arasında O hala ANLAMASADA. KIRILAN BİR KALBİ İPEK ZİNCİRLERLE ÖRMEK KABİLDİR AMA MUHHAKKAK Kİ BİR DÜĞÜM KALIR.