Zaman mı seni alıp uzaklara savuran? Yüzündeki gülümsemeye mi inanayım, Gözlerindeki siteme mi, hüzne mi? Bir damla yaş aksa…
2 Ağustos 1987 tarihinde Edirne’de doğdu. İlköğrenimine Edirne İlinin Havsa İlçesi Söğütlüdere Köyü İlkokulunda başladı. İkinci sınıftan itibaren Edirne İnönü İlköğretim Okulunda okudu. Halen Edirne Lisesinde öğrenimine devam etmektedir. Felsefe ile uğraşmaktan ve düşünce yazıları yazmak, özellikle toplumu ilgilendiren konularda araştırma yaparak, araştırmalarını konferans, sempozyum ve açık oturum gibi programlarda sunmaktan keyif almaktadır. İl çapında düzenlenen münazara turnuvaları, kompozisyon ve şiir yarışmalarına katılmış, 2001 yılında “Atatürk'ün Edirne'ye Gelişi” konulu kompozisyon yarışmasında üçüncülük, 2002 yılında “Atatürk'ün Edirne'ye Gelişi” konulu kompozisyon yarışmasında ikincilik, “Sivil Savunma” konulu kompozisyon yarışmasında birincilik, “Edirne Liseli Olmak” konulu kompozisyon ve şiir yarışmasında birincilik, 2003 yılında Edirne genelinde yapılan münazara turnuvasında üçüncülük ödülleri almıştır. 2005 yılında Edirne İli Öğrenci Meclis Başkalığını kazanmış ve Edirne İlini TBMM'de temsil etmiştir. 2005 yılında Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ni kazanmıştır ve halen öğrenim hayatına devam etmektedir. üniversite'de öğrenci gazetesi olan kampüs'te siyaset alanında köşe yazarlığı yapmış, konyanın yerel gazetelerinden olan Konyatanıtım'da yazılarına devam etmiştir. Selçuk Üniversitesi Münazara Topluluğunda üye olduğu süreç içerisinde Türkiye genelinde yapılan turnuvalarda dereceler almıştır. Son olarak köy okullarına yardım amacı güden 100 şiir 100 şair projesinde kafe terasa adlı şiiriyle yer almış bulunmaktadır. ''İki Kişilik Bir Bilet'' isimli kitabı Kasım 2007'de okuyucuları ile buluşmuştur.
100 şiir 100 şair (kafe terasa)
- İki Kişilik Bir Bilet
Adem Eray Kozan şiirleri
Bir bardak kahveyle içiyorum sensizliği... Heyecanım ve endişelerimle karıştırıyorum şekeri... Sevdiğin sütlü ve iki şekerli;…
Hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Ve görünmeyeni zaten göremez ruh dışındaki gözler... Bir perde indimi günün penceresine, Işıklar yansa da,…
Hep yağmuru beklerdim ağlamak için. Ya da hırçın bir ayazın yüzümü okşamasını... Ağlamak kan ağlamakmış, Ağlamak kalp duvarlarından kanların süzülmesiymiş...…
Kurşundan kalemler; Harflerin yaratıcısı... Mona Lisa gibi gülümsediğinde bir yarın,…
Küçük tekneler açılınca denize, Bir güneş batar, diğerlerinden farklı; Ufkun her yerde görünen yüzünden...…
Senin kaleminle yazılmıyor hayat dediğin, Yazıldı... Adı zaman oldu. En hesapsızca harcadığım şeydi...…
Özgürlüğün kollarına atıldım; Piyanonun tuşları gibi... Bir kalem kırdım;…
Tüm cümleler yazıldı, Gün doğmadan, gecenin penceresine... Yine geldi çattı güneş,…
Yastığımın bir yanı hep boştu... Masumiyetimden sırtımı dönmüştüm sana, Nasıl olsa aynı sabaha uyanacaktık... Aradan geçen bir mevsim vardı sadece.…
1
Küllerini savurduğum bir yangının meyvesiydi; Ayrılık... Ateşler içinde yandığım cehennem yeriydi; Yastığımın sen kokan yüzü...…