Yastığımın Sen Kokan Yüzü

A Adem Eray Kozan
0 Altın Yaprak
Küllerini savurduğum bir yangının meyvesiydi; Ayrılık... Ateşler içinde yandığım cehennem yeriydi; Yastığımın sen kokan yüzü... İlk buluştuğumuz anı hatırlıyorum dün gibi. Soğuğun içime işlediği anlardaki; Asi, ateşli bir bakış; utangaç bir yüz Sahipsiz bir kalp... Ve çabucak biten bir hikâye... Şimdi için rahat olsun... Bir ikindi vaktinde; Köşelerden birine rastlayan bir masa vardı, O zaman diliminde verilen sözlerin ve ağlayan gözlerin Bir tek ruhu kaldı...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.