بخش ۲ - برانگیختن ایرانیان به جنگ دشمن

مخسب ای برادر که دزدان به خواب بتازد بر خفتگان با شتاب تو در خوابی و خصم بیدار بخت بدرد بر اندامت از کینه رخت بشو سرمه خواب و مستی ز چشم که دشمن به بالینت آمد به خشم به یاران بده دست و بی واهمه بران گرگ از گله دزد از رمه ببر راه دشمن ازین بوم و مرز ز توپش مترس از نهیبش ملرز ز مردن میندیش و با عزم باش شب و روز آماده رزم باش چرا باید اندیشه کردن ز جنگ نه ما از کلوخیم و دشمن ز سنگ چرا تن به زنجیر دشمن دهیم به زندان اهریمنان تن دهیم گر او را بود دست و شمشیر تیز ترا هم بود دست و شمشیر نیز مبر ز آشتی نام هنگام جنگ مبر دل ز نام و مده تن به ننگ ادیب الممالک سرود این سخن اگر هوش داری در گوش کن