شمارهٔ ۱۶

ا ادیب الممالک فراهانی
0 Altın Yaprak
ای که دایم کدیور قلمم تخم مهرت به مزرع دل کاشت در حضور تو خامه ام شرحی غم دل را درین صحیفه نگاشت پختم از بهر خویش ماحضری که نمیشد برای بنگی چاشت ناگهان وجهه مقدس تو نظری سوی خوان بنده گماشت چون معاش مرا در آن سامان دخل ساوجبلاغ می پنداشت سفره من تهی نمود و از آن دیگ همشیره زاده را انباشت مسند من از آن سرا برچید رایت او در آن فضا افراشت گرچه ای خواجه از کف تو رهی زهر را به ز شهد ناب انگاشت لیک برگو به غیر آجعفر چند همشیره زاده خواهی داشت تا بدانم ز جاه و منصب و مال آنچه خواهی برای بنده گذاشت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.