شمارهٔ ۷۰ - مرثیه
ا ادیب الممالک فراهانی
0
Altın Yaprak
نوجوان مرا فلک خون دل ریخت در ایاغ
نونهال مرا سپهر کند از بن به طرف باغ
شمعی افروختم که گشت روشن از نور او جهان
ناگهان صرصری وزید کرد خاموش آن چراغ
ای فقید کمال و فضل ای شهید سنان غم
از غمت دیده پر ز اشک بی رخت سینه پر ز داغ
در عزای تو قامتم گشت خمیده چون کمان
وز فراق تو روز من شد سیه همچو پر زاغ
چون به یاد تو بگروم غافل از خویشتن شوم
در پی جان شکر دوم تا کنم مرگ را سراغ
بس که چون لاله بر دلم داغ هجرت گرفته جای
گشت تاریخ رفتنت لاله دارد دلی به داغ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş