شمارهٔ ۴۴ - و به نستعین و نستمد

بود به لفظ فرانسی ایا نگار جمیل خدا دیو پرفت انبیا و گید دلیل امی صحابه سیل آسمان و غبرا تر پلاس جای و پارادی جنان سقر آنفر آتش است و قیامت شمار سوپرم ژور ویزاژ چهره پومن شش ثقیل باشد لور کوییس ران و تالن پاشنه است و لانگ زبان چنانکه لور لب است و نه نف و بوش دهان لارنکس حلق و ژنو زانو است و کو گردن چو ایل چشم و پی پا و دست باشد من دوو پر است و میل مغز و سورسیل ابرو اواز مرغ و اوا بط پوال باشد مو پواترین بودت سینه و اریه گوش چنانکه کله تت و گربه شا و سوری موش شوال اسب بود موله بغل و شامه شتر جرس گرله و سل زین و مرگ باشد مر ام است مرد و فم آمد زن و اپو زوج است چنانکه بکنا بیز است و واگ خود موج است قنات آکدک و سورس چشمه لای چو فانژ وریته صدق و پیو پارسا فریشته آنژ پرنس زاده شاه است و پادشاه روا چو لیر بربط و ویل است شهر و شهر موا دروغ باشد مانسنژ و وتر دان امپر دینی حقیق و پرنه بگیر و آهن فر درآی انتره سوفرانس رنج و دولر درد سیه نوار بود روژ سرخ و ژن شد زرد فیور تب بود و زیر سو و بالا سور اس استخوان و نقاهت مل و زکی دان پور ولیک پیر ویو باشد و جوان ژن شد ضیاء لومیر است و افق هریزن شد لژه سبک بود ارژان لجین اتن ارزیز پلمب سرب و ذهب ار رزن سک است مویز کوییور مس شمر و ویتر شیشه شد به یقین چنانکه روی بود زنک و هست معدن مین متاع ارزان بن مارشه و گران شر دان برادر است فرر مام مر پدر پر دان چو ارک قوس و فلش تیر و دام می دان پژ مطر پلویی نواژ ابر و برف باشد نژ کت د مای زره باشد ارنمان زیور حسام قاطع سبر است و بوکلیه اسپر غبار پوسیر و نرف پی تره پیکان حزام سانگل بود دهنه زن برید عنان بت ایدل است و شمن ایدلاتر و خانه مزن در سرای بود پرت و هست پنبه کتن کر است سورد توان فرس و خستگی مالز ترانش پاره نان پاره آتش است برز بته جمال و لدر قبح و سرمه کالامین چنانکه جامه ابی مبل اثاث و پات عجین چو سقف و عرش پلافن همید تر سک خشک قلم پلوم و مداد آنکر موسک باشد مشک چو رزق پرسین و توشه هست مونی سین گران بزرگ و پتی خرد و خوب باشد بن خر آن و فیل الفان و سمک پواسن دان پوازن است همان زهر و می بواسن دان بف است گاو نر و واش ماده سرپان مار و عجل و گرگ لو و آنن است کره حمار پن است نان و ویاند است لحم و عاقل ساژ پتی له دوغ و له شیر و پنیر دان فرماژ باتایه جنگ و پ صلح است و پشته شد کوسن پروری حکه سوری خنده ابن عم کوزن شکار شاس بود ژور روز نویی شب سلیل نیر اعظم برویری است غضب اپوز زوجه ماری شوهر و دویر کابین سمانس تخم و رامه شاخه بیخ او راسین نر است مال و بله گندم است و میل ارزن گشاده آب ا د وی دان شراب باشد ون برانش شاخه با برگ و میوه دان فرویی نو ما همه تو تو او و شما و این سلویی مر است بحر و کنارش بر است و قعرش فن وسو سفینه اشل نردبان و قنطره پن غزال شوری مرس است خوی و تر مویور چو شان مزرعه و برزگر مواسنر ترویه روزنه سوزن اگی و رشته سوا بطانه دوبلر و روت است کوچه چوب بوا ویو است کهنه و هاین دریده و تمان رخت چو غرفه بار پروریده پرده اربر درخت پلر سرشک بصر دان و مرو آب دماغ پاساژ معبر و رامپار برج و ژاردن باغ فوا جگر بود انفینی بیش و پ اندک کثیر انفینمان فیرمامان شمار فلک پلاس درم صف رزم و نامه باشد لتر س مرد ابله و بت چکمه است و هستی اتر دوات انکریه کالکول شمار و حساب بکو تمام و لوان دور و لیور هست کتاب رزن عنب شد و وینی بود درخت رزان بهار هست پرنتان اتن شمار خزان هیور زمان زمستان و فصل صیف اته چو جیب کاله و گنگ مویه جنب کته قلمتراش کنیف است و کوت باشد کارد مه نانخورش بود و ساله شور و فارین آرد پم است سیب و گلابی پوار و فیگ انجیر انار دان گرناد و براوه مرد دلیر توبید دان سل پیلی بلان شد اسفیدار چنانکه موریه توت و پلاتان است چنار چو نخل پالمیه و برگ فوی و ارژ شعیر چو ساشه توبره و مانژوار آخورگیر شد آکلاد تعانق مصافحت بن ژور چو منتر ساعت و آمپش ز خویش کردن دور