Deli Divane Olmuştum Sana

Ah be güzelim Seni unutmak mümkünmü Özlemek ölümden acı Sensiz olmuyor bitanem Geceler bitmiyor artık Sabahlar olmuyor Güneş doğmuyor gönlüme Eskisi gibi olmuyor artık Sönmüyor içimdeki volkan Seni özlüyorum gülüm Dayanamıyorum hasretine Yanıyor içim sensiz gecelerde Bazan atıyorum kendimi dışarı Geziyorum sabahlaradek Caddeleri sokakları Söndüremedim içimdeki volkanı Hasretinden şu ömrümü eskittim Yaşam ilkdefa zor geliyordu bana İlk buluştuğumuz yere sordum Beklediğin durağa hastaneye sordum Ağladığın göz yaşlarının düştüğü her yere Hala ıslak duran mendile sordum Mektupları resimleri çıkardım yerinden Onlara sordum ağlamak geldi içimden Yokluğun hançer gibi saplanmıştı yüreğime Aradım köyleri kentleri sordum insanlara Haykırdım gecelere yıldızlara Yanıyordu içim yanıyordu gülüm Kerem gibi mecnun gibi Deli divane olmuştum sana