Umutların Gölgesinde

Ağlıyorum, Umutların gölgesinde, Yapayalnız bıraktığın günden beri beni, Sana verdiğim saf sevgime, Senin için kurduğum hayallere. Yanıyorum, Bana yanarlarken Benim sana yandığıma, Ve bir başkası kölem olmayı isterken, Benim değer verdiğime sana, Seni herkese karşı savunduğuma. Kahroluyorum, Senin için yıktığım canlarıma, Gururumu hiçe saydığıma, Beş para etmezler karşısında sustuğuma, Pişmanım çok pişmanım, Bu kadar değer verdiğime. Ve yine ağlıyorum, Senin için kırdığım canlarıma, Hayallerini yıktığım insanlara. Ve yine yanıyorum, Göşyaşlarıyla yanan uykusuz gözlerime, Ve ömür boyu sürecek acılarıma. Ve yine kahroluyorum, Kalbin kırılmasın diye İçime dert ettiklerime, Ve hastalandığıma Ve dertli hastane gecelerime. Ve çok ama çok kırgınım, Nankörlüğüne, kinine, Sevginin önüne geçen yalan dünya hırsına, Kıymet bilmemene, Ettiğin yersiz hakaret ve küfürlerine Saygısızlığına... Yanıyorum, Uykusuz gecelerimle çalışırken üç işte, Yıktığın umutlarımın gölgesinde kaybolan Gelecek planlarıma, Göremediğin Mecnun aşkıma, Sevgime, sevdama, yüreğime, bağlılığıma, Saflığıma. Gururun kırılmasın diye, Söylemezken sana yaptığım fedakarlıkları kimseye, Fakat değmemişse bunca sabra, emeğe, çileye... ... Yine de söylemem, Söylemeyeceğim kimseye. Ve diliyorum Rabbimden, Eş olasın sana bana yaşattıklarını yaşatacak birine. Eş olasın senin gibi bir kıymet bilmeze. Eş olayım kadir kıymet bilene. Umutların gölgesinde... Beni kaybettin umutların gölgesinde...