Günün Yüzünü Okurken Sessizce

A Adnan Çakır
0 Altın Yaprak
Karanlık basmıştı aynalara. Adam gibi adamdı gençliğinde, Tam altı okkalık bir bilek, Gönlünde tonlarca sevgi vardı. Aynalarla barışık, Sevgiye tok, Susamıştı gönlünce mertliğe. Öyle derinlere zincirlemişti ki sevdasını, Sürekli kendine kıyan bir cellat gibiydi. Muammalar dolu gözlerinde Tadı baldıran acısı,keskin kekik kokulu Melankolik lanetler yarışırdı dilinde. Bir de; kalbindeki soytarı hüzün... Gölgelerin yüzleri arasında vurulmuş, Kirpikleri bir çağlayan gibiydi yüreğinde. Yaşamın kullanılmayan bir cümlesiydi dudaklarda Oysa,susmak bilinmeyen bir mezarın kelimesi değilmiydi? Ve, Bir hicran dolu şarkıyı dinlerken, Bir yetmişlikle kahroldu. Ne zambak rengi sevdalar, Ne gönüldeki sevgiler susturamadı yüreğini. Günün yüzünü okurken sessizce, Yokoldu öylesine suskun olarak............

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.