Kağıt Gemi

Gezdikçe kendinde ne şehirler bulacaksın Hatırında sakladığın çarşılar bulup çıkaracak gölgeni Eski yazların ölü vakitlerinden Tanıyacak seni arda burda tüm dalgınlıkların Razı etmeye çalışacak yine hayallerin Peşlerine takılmaktan başka çaren olmadığına Ne görsen eski, neye dokunsan ilk özlediğin kadar ulaşılmaz Doğmuş olmak için doğmayan sen Çok uzaktan atılmış bir mektup gibi vardığın şehirlerde Durma ara sebebini her an aşktan ölmenin Git bir ucundan öbürüne yalnızlığının İçinden ırmak geçen bozkır şehirlerinde Açık denizlere akmak isteyen bir çocuk var mı bak Şaşırıp Tanrı'nın kağıttan bir gemi bile yapamayışına Kendine düşeni yaptın sen, Katıksız bir hüzün duydun parklarda, Meydanlarda ağlayışın saatini sordun, Âşıklardan önce gittin buluşma yerlerine. Şimdi biliyorsun her an öldüğünü Çağırdıkça içindeki şehirler hatıra limanlara Böyle başladı bu gezmek sevdası, böyle de biter Olmayan bir gemi, olmayan bir denize iner Susmak gibi Adnan, anladın belki sonunda, Bir gün Şardağı'nda, bir gün Amazona'da. Gittikçe kendinde ne boşluklar bulacaksın, Doğmuş olmak için doğmayan sen, Yazacaksın hiçbir gezginin yazmadığını: Bırakalım Tanrı düşünsün, var olup olmadığını...