Güneşli Geceler Ağacında

Seviyorum seni, ölümsüz bir meyvenin zamanlara eşit yüzyıllardan bu yana benim de pırıltılı diş izimi taşıyor güneşli geceler ağacında sallanan elma Seviyorum seni, de ki,tenin gözeneğinde kendinden geçmiş tuz eriyiği biçimsiz bir akış, dalgın, dağınık itiyor hırpani imgelerin yardım elini Seviyorum seni, ne menem şeydir şu senin aşkın en çok neye benzer diye sorulduğunda dilsiz kayalara verdim yanıt hakkımı kaynaşık çakılları gösterdim de onlara Seviyorum seni demek yetmiyor bazan yer değiştirmez de değişir insan sesi incelir, sezgileri gelişir güzelleşir sevdikçe seni bana benzedim Seviyorum seni, çok uzaklardaki annesinin öldüğünü sezen yavru köpeğin sabaha dek inlediğini dinlemiştim birinden işte demiştim bu benim yas tutan aşkım Daha yitirmeden acına erdim