Aşkıma Dair

Hiç kimsenin olmadığı bir yere gidelim Tek bir kelime bile konuşmayalım Saatlerce göz göze bakalım Denizin sonsuzluğunu aşkımıza benzetelim Denizi izlerken, yeni doğmuş bir bebek gibi titreyelim Tek konuşmamız, fısıldaştığımız "seni seviyorum" olsun Kol kola rüzgâra karşı yürüyelim Rüzgâr, aşkımızda olduğu gibi nefesimizi kessin Hiç bitmeyecekmiş gibi aşk yaşayalım Bu aşkın bitişini kıyamet olarak sayalım Başkasıyla yapabilir misin bunları? Saatlerce gözüne bakıp, aşkını fısıldayabilir misin? Rüzgâr vurur mu o zaman yüzüne, keser mi nefesini? Biliyorum, bana yar değilsin, belki de hiç olmayacaksın Hayalini kurması bile güzel bunların, heyecanlandırıyor insanı Sabah oluyor sevgilim, biliyorum düşünmüyorsun beni! Aklımda, ne yemek, ne içmek, ne gezmek var Yüreğimden geçenleri hiç sorma! Sadece sıcak gözyaşlarım vücuduna düşerse anlarsın Aşkımı anla diye, karşında hıçkıra hıçkıra çocuk gibi ağlamak istiyorum O zaman anlarsın, bir fedai senin için ne hallere düşmüş Sadece, o kara gözlerine ve gülüşüne aldandım, hapsoldum Ama bir kere olsun gözlerini çevirip, bana bakmadın, gülmedin! Ki bunları yapmış olsaydın, konuşmayı, düşünmeyi, ağlamayı, hayatı unuturdum Sevgilim, sabah oluyor dedim ya! Derdime tek ortak ezan sesleri şimdi Ölsem arkamdan kimse ağlamaz biliyor musun? Ölümden korkar oldum artık, çünkü sadece senin için yaşıyorum Yalandan da olsa, bir kere gözlerime bak, "seni seviyorum" de! Ancak o zaman huzurla göç ederim bu dünyadan Aşkıma dair yazımı bitirirken, yine gözlerin geldi aklıma! Çıkartamıyorum aklımdan! Devamını getiremeyeceğim! Sadece gözlerime bak, ölüler niçin yaşarmış anlarsın...