Ona Soralım

Bir İsmet Özel'in asi şiirlerini okuyorum Bir Ferdi'den çalıyorum Seni düşünmeden edemiyorum inan Nasıl bir mahkûm güneşi tepede görmeye bıktıysa Ben de yazmaya bıktım! Derken anam giriyor odaya... Ne yazıyorsun oğul diyor uykulu gözlerle! Hiç deyip geçiştiriyorum Ana "kalp kırdım" diyemiyorum.. Ana "yoktur çaresi" diyemiyorum.. "Keşke" demekle derman da bulunmuyormuş İnsan yar gidince anlıyormuş Bize düşen insan olmak Aşk geçer, sevgi geçer "Kalp kırgınlığı geçmez" der anam "Şerefin, haysiyetin, namusun için yaşa" der anam Kalbinin sesine inandırırsan "kalp kırgınlığı" da geçer soğukluk da der Bilmem ki ana, ne etsek Ağlasak mı, berduş olup gezsek mi? Ona sormak lazım Ama ana sen bu yazdıklarımı ne bileceksin, ne göreceksin O belki uyumuştur, belki beni düşünmez, belki düşünür Bu "kalp kırgınlığı" ya geçer, ya geçmez Ona sormak lazım...