Ö.ç.m' den Yaz!

Yaz be kalem! Yaz! Dediklerimi aynen yaz! Sen de yanlış yapma bana, Akıllı ol, sâdece yaz! Yaz bir sevdânın destanını Asr-ı Saadet'ten başla da yaz… O nurlu Nebi'yi, Allah'ın Arslanı'nı yaz… O âdil Ömer'i, O sıddık Bekir'i, O cömert Osman'ı yaz… Yaz ki okuyanların kalpleri nurla dolsun! Ali'yi sevdiğini söyleyip Câmiye düşman olanları yaz… Lâiklik deyip, İslam'a saldıranları, Kusmuklu sarhoşlara tapanları yaz… Yazsana be kalem! Ucun mu bitti yine! Yaz ki sen yazarken yıldızlar yağsın üzerine, Masanın etrafı nurlarla dolsun. İliklerine kadar işle okuyanların, Titret yüreklerini, kendilerine getir. Yaz ki evladını kaybeden anneler gibi Tutuşsun gaflette olanlar… Tevhid ile şirkin, Deccal ile Nebi'nin farkını yaz… Seccâdelerine gözyaşı akıtanları, Muhammed aşkıyla yananları yaz… Yaz ki Mecnun gibi Rahman'a koşsun insanlar Dikenler arasındaki gülleri Gül aşkıyla öten bülbülleri yaz… Milletimin rüyâsının vâki olacağı tarihi yaz Yaz ki hayatlara ışık ol, gül müjdesi ol… Çıkar ucunu bir daha ne olur! Gaiplerden kutlu haberler yaz Yerlere yaz! Göklere yaz! Dağlara, taşlara yaz Karakoç gibi Hak yol İslam yaz… O nur yüzlü Muhammed'imi yaz! " ö.ç.m "